საიტი იყიდება 35 ლარად ჩემი სკაიპია cotne_007_1997

locva

cotne97 — Wed, 15 Feb 2012 09:35:40 GMT

ქრისტე აღსდგა! ჭეშმარიტად აღსდგა!

cotne97 — Thu, 28 Apr 2011 18:47:11 GMT

24 აპრილი (ძვ. სტ. 11 აპრილი) კვირა

ბრწყინვალე აღდგომა იესუ ქრისტესი. პასექი.

დღეს სრულიად საქართველო და მთელი მსოფლიო აღდგომის ბრწყინვალე დღესასწაულს აღნიშნავს და ყველა ლოცვით ერთიანდება. ქრისტეს მკვდრეთით აღდგომას თითოეულ ადამიანში და ჩვენს ოჯახებში დიდი ბედნიერება და სიხარული მოაქვს. მინდა საიტის სახელით თითოეულ ადამიანს და სრულიად საქართველოს მოგილოცოთ ეს ბრწყინვალე დღესასწაული. ღმერთი იყოს ჩვენი და ჩვენი ოჯახების შემწე და მფარველი...

საქართველოს საპატრიარქოს ოფიციალური ვებ-გვერდი patriarchate.ge

ბზობა - ბაიაობა, უფლის დიდებით შესვლა იერუსალიმში.

cotne97 — Thu, 28 Apr 2011 18:46:26 GMT

მართლმადიდებელი ეკლესია დიდმარხვის მეექვსე კვირა დღეს ზეიმობს მაცხოვრის იერუსალიმში დიდებით შესვლას, რასაც ქრისტიანები ბაიაობას ანუ ბზობას უწოდებენ. ეს გახლავთ ათორმეტთაგან რიგით პირველი მოძრავი დღესასწაული, რომელიც ყოველთვის ემთხვევა ბრწყინვალე აღდგომის წინა კვირა დღეს...

† orthodoxy.ge † თავფურცელი

Divna Ljubojevic

cotne97 — Fri, 18 Feb 2011 19:28:53 GMT

სერბი მგალობელი დივნა ლუბოევიჩის მიერ შესრულებული საგალობლები
შემსრულებელი: Divna Ljubojevic
არქივში შესული ალბომები:
• Живоносный источник, 2000
• Мелоди, 2001
• Славословие, 2002
• Концерти, 2006
• Христос воскресе, 2007
• Христос се роди, 2007
ჟანრი: სერბული, ბიზანტიური, რუსული და ბულგარული გალობა
აუდიო: mp3, Bitrate სხვადასხვა
მოცულობა: 378 MB
რაოდენობა: 97
ხანგრძლივობა: 04:02:10

სხალთის ეპარქია

cotne97 — Fri, 18 Feb 2011 19:28:02 GMT

ეპისკოპოსი სპირიდონი

დაიბადა 1950 წლის 14 ივნისს, ქ. ზესტაფონში. 1967 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა. იმავე წელს ჩააბარა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში კიბერნეტიკის ფაკულტეტზე, რომელიც 1972 წელს დაამთავრა. 1976 წელს დაამთავრა ასპირანტურა თეორიული კიბერნეტიკის
სპეციალობით. 1976_1983 წლებში სხვადასხვა დროს მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, ქირურგიის ინსტიტუტში მეცნიერ თანამშრომლად. 1987 წელს მუშაობდა საქართველოს საპატრიარქოს ბიბლიოთეკაში. 1990 წელს ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის შობის დღესასწაულზე ეკურთხა დიაკვნად. 1990 წლის ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების დღესასწაულზე აკურთხეს მღვდლად და დაადგინეს სხალთის მონასტრის წინამძღვრად.

1991 ოქტომბერში დააჯილდოვეს გამშვენებული ჯვრით, დეკანოზის წოდებით და გადაიყვანეს ბოდბის ეპარქიაში ხირსის მონასტრის წინამძღვრად. 1994 წლის დასაწყისში გადაიყვანეს მარგვეთის ეპარქიის მღვდელმსახურად. 1994 წლის მაისში დააჯილდოვეს მიტრის ტარების უფლებით. 2004 წელს შეთავსებით გადაიყვანეს ახალქალაქის და კუმურდოს ეპარქიის მღვდელმსახურად. 2007 წლის 21 დეკემბერს საქართველოს წმიდა სინოდის განჩინებით გამორჩეული იქნა სხალთის ეპარქიის მმართველ მღვდელმთავრად. ბერად აღკვეცა მოხდა 22 დეკემბერს. სვეტისცხოველში ეპისკოპოსად კურთხევა შედგა 24 დეკემბერს.

ქრისტიანული ქორწინება და ცოლ-ქმრობა (ნაწილი მეხუთე)

cotne97 — Fri, 18 Feb 2011 19:26:29 GMT

ოჯახური სიხარული

ყველა მიწიერ სიხარულს შორის არც ერთი არ არის უფრო ღრმა და ხანგრძლივი ვიდრე ოჯახური სიხარულია. ჩვენ ხშირად ვეძლევით ზღვარგადასულ მხიარულებას, შეიძლება, ესა თუ ის სიამოვნება ნეტარებაშიც გადაგვეზარდოს, მაგრამ ეს ყოველივე არ
შეიძლება იყოს ისეთი სუფთა და ხანგრძლივი, როგორც ახლობლების გარემოცვაში მიღებული სიხარული. ადამიანი გარკვეული თვალსაზრისით, კმაყოფილი შეიძლება, მარტოც იყოს, მაგრამ სიხარული ოჯახის წევრებთან ერთად გაცილებით ძლიერია. ცნობილია, რომ ყოველ ადამიანს ოჯახი, სახლი, სამშობლო სიმშვიდეს ანიჭებს. ვისაც ოჯახური ბედნიერება არ განუცდია, შეიძლება ითქვას, რომ მას ბედნიერება საერთოდ არ განუცდია.
ყველაზე უხეში და უგემური საქციელი ის არის, რომ ზოგჯერ მამები თავიანთი ქონების დიდ ნაწილს სახლის გარეთ ფლანგავენ, დედები სიხარულს უცხო გარემოში ეძებენ, მაშინ როდესაც შინაურები მის სითბოს საჭიროებენ. მეგობრობა მეუღლეებს, მშობლებსა და შვილებს შორის იქ წყდება, სადაც ერთმანეთის საჭიროებას ვეღარ გრძნობენ. ის, ვისთანაც არ შეგიძლია, მეგობრულად გაიზიარო სიხარული და მწუხარება, ბუნებრივია, არ გიყვარს. ბედნიერება მხოლოდ იქ არის სრულყოფილი, სადაც ოჯახის წევრებს ურთიერთდახმარებით გამოწვეული სიხარული აერთიანებთ.
ქრისტიანი ვალდებულია, გულწრფელად განიცდიდეს თავისი ოჯახის სიხარულს, ოჯახის წევრები უფრო დიდი მონდომებით ასრულებენ თავის მოვალეობასა და ყოველდღიურ საქმიანობას, მხიარული სული სათნოებითა და კაცთმოყვარეობით გამოირჩევა. უკმაყოფილონი კი თავიანთ სულში გაუცნობიერებლად ბოღმას მალავენ.
მაცხოვარი და მისი მოწაფეები თავიანთ მიმდევრებს მოუწოდებდნენ, ყოფილიყვნენ ყოველთვის მხიარულები. ამიტომაც არ თქვა უფალმა უარი კანას გალილეაში, წყალი ღვინოდ შეეცვალა, რათა არ ჩაშლილიყო მხიარულება და მექორწინეები არ დამწუხრებულიყვნენ. როგორც ღმერთი ასაჩუქრებს სამყაროს ბედნიერებით, ჩვენც ასევე უნდა ვასხივებდეთ სიხარულს ჩვენი ახლობლების გარემოცვაში.
რა ცოტა მოგეთხოვება ამისთვის! საკმარისია ერთი მეგობრული მზერა, კეთილი სიტყვის განზრახვაც კი სიკეთეში ჩაგვეთვლება, როცა გვინდა, ოჯახში რაიმე უთანხმოება არ მოხდეს. სიხარული ადვილი მასაღწევია კეთილი ადამიანებისათვის, რადგანაც ისინი ამის საფუძველს ყოველ წვრილმანში ხედავენ. თუ გსურს, შენს სახლში მხიარული ატმოსფერო შექმნა, უწინარეს ყოვლისა შეეცადე, ოჯახის ყოველმა წევრმა განიცადოს სიხარული. ეს კი მხოლოდ იმ შემთხვევაში მიიღწევა, თუ ოჯახის წევრები ერთმანეთს პატივს სცემენ, თავიანთ მოვალეობას პირნათლად ასრულებენ. სუფთა გული, თავისთავად, უკვე არის სიხარულის სტიმული. ვინც საკუთარი თავით უკმაყოფილოა, ის გაურბის ადამიანებთან ურთიერთობას. მისი სიხარული ყალბია: იცინის ბაგე, მაგრამ მოწყენილია გული. მოჩვენებითი სიხარული კი ვერავის გაამხიარულებს.
მოვალეობის აღსრულება, ბოლომდე მიყვანილი საქმე, სიამოვნებით შესრულებული დავალება ყველაზე უფრო გულწრფელი ოჯახური სიხარულის საწინდარია. ბუნებრივია, ყოველი დღე არ გვექნება წარმატებული. შესაძლებელია, შეცდომებიც დავუშვათ. ყველაზე ბედნიერ ოჯახებშიც შეიძლება მოხდეს რაიმე გაუთვალისწინებელი გაუგებრობა, რაც არღვევს ოჯახურ მყუდროებას. ამ შემთხვევაში არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ შეცდომის დამახსოვრება, მომხდარის წამდაუწუმ შეხსენება და გაუთავებელი მხილება დამნაშავისა შეცდომას კი არ გამოასწორებს, პირიქით - გამოიწვევს წყენას, ბრმა სიძულვილს, თუნდაც დამსახურებული შეგონების მიმართ ზიზღს.
არ არის ღვთის კურთხევა იმ ოჯახზე, სადაც სასჯელი და საყვედური სიყვარულით არ არის ნაკარნახევი. ამ გრძნობით გამთბარი სასჯელი არ იწვევს ტკივილს და მით უმეტეს წინააღმდეგობას. ნუ იტყვი, რომ შეუძლებელია ყველაფრის სიკეთითა და სიმდაბლით კეთება. როგორც მოექცევი ოჯახის წევრებს და როგორ მოპყრობასაც მიაჩვევ, ისე მოგექცევიან ისინიც. სიყვარული შობს სიყვარულს და Aშესაბამისად, მორჩილებას.
დასჯის შემდეგ შეცდომა დავიწყებას უნდა მიეცეს და უნდა აღდგეს ჩვეული კეთილგანწყობილი დამოკიდებულება. აღარ უნდა გავიხსენოთ განვლილი უსიამოვნება. დანაშაულის დავიწყების და მიტევების უნარი გამოიწვევს დამნაშავის გულში ჭეშმარიტ სინანულს, აღდგება უწინდელი ბედნიერება. მშვიდობის ანგელოზს ხომ არც ერთი კარგი ოჯახის დატოვება არ სურს.
როგორც ყველა სახელმწიფოს, ხალხს და ყოველ ქალაქს აქვს თავისი განსაკუთრებული დღესსწაულები, კარგი იქნება, თითოეულ ოჯახსაც ჰქონდეს ტრადიციული დღესასწაულები, მაგალითად, ოჯახის წევრთა დაბადებისა და ანგელოზის დღეები, არც გარდაცვლილები უნდა დავივიწყოთ, ისინი ხომ ყოველთვის ჩვენთან არიან. ასეთი ოჯახური დღესასწაულები ყველა საშუალებებზე უკეთ აერთებს შინაურების გულებს და კრავს მათ ერთ მთლიანობად. უცხოც კი ამ გარემოში თავს შინაურად გრძნობს. სიყვარული და პატივისცემა, რომელსაც ოჯახის ყველა წევრი ავლენს ერთის მიმართ, აორმაგებს სიყვარულსა და ურთიერთნდობას. თუ სადღესასწაულო სუფრაზე მიცვალებულებს მოვიგონებთ, მაშინ მათი მონატრებით გამოწვეული ცრემლიც გააერთიანებს ოჯახს და ერთად ყოფნით მიღებული სიამოვნება კიდევ უფრო გაიზრდება. გულის აჩუყება კიდევ უფრო აახლოვებს სულს ზეციურსა და მარადიულთან. ისიც აღსანიშნავია, რომ ასეთი დღესასწაულის მოსაწყობად არ არის აუცილებელი ძვირადღირებული სუფრის მომზადება. მხოლოდ სიყვარულმა და ურთიერთპატივისცემამ უნდა მიანიჭოს ბრწყინვალება ოჯახურ დღესასწაულს. გადაჭარბებული დანახარჯი არღვევს ოჯახური კერის უბრალოებასა და მიმზიდველობას. როდესაც სიხარული ადვილად მიიღწევა, ის გაცილებით სრილყოფილია. თუ მაინც გვაქვს სურვილი, განსაკუთრებულად ავღნიშნოთ დღესასწაული, ეს ბრძნული გაანგარიშებით უნდა გავაკეთოთ. არც ის უნდა დავივიწყოთ, რომ არსებობენ გაჭირვებული ოჯახებიც, რომლებსაც პურის ფულის შოვნა უჭირთ, ამიტომ წადი და ისინიც გაახარე მოულოდნელი დახმარებით. მათაც უწილადე შენი სუფრიდან, რათა მათი ლოცვაც შეეწიოს შენი ოჯახის ბედნიერებას. ეს იქნება ჭეშმარიტი ზეიმი, რომელიც აუცილებლად გამოიღებს სასურველ შედეგს ამქვეყნადაც და ზეცაშიც.
შეეცადე, ყველა ოჯახურმა დღესასწაულმა ღირსეულად ჩაიაროს. მოიძულე ყოველი ხუმრობა, რომლის საფუძველიც უწმინდურია. დაცინვითა და გამასხარავებით შეიძლება გამოიწვიოთ მხოლოდ სიცილი და არა ნამდვილი სიხარული. უადგილო ხუმრობამ შეიძლება, ტკივილიც მიაყენოს ადამიანს. თუ შენთვის ოჯახი არის ბედნიერების საფუძველი, დაიცავი ის ასეთი იაფფასიანი სიამოვნებისაგან, რომელიც სრულიად მარტივად შეიძლება იქცეს ბოროტებად, თავი აარიდე ისეთ ქმედებებს, რომლებიც შეიძლება, გადაიზარდოს ჩხუბში, მრისხანებაში, შურში. თავი შეიკავე ასეთი საჩუქრისაგან, რომელმაც შეიძლება გაახაროს ის, ვისთვისაც განკუთვნილია, მაგრამ უბიძგოს ქარაფშუტობისაკენ, ამპარტავნებისა და სიამაყისკენ. შენი ეს საქციელი დაემსგავსება შხამის ჩასხმას თაფლში. სიამოვნების ნიღბით შენს საკუთარ სახლში უთანხმოებას და მწუხარებას შეიტან.
Uუხეშ ადამიანებს ზოგჯერ მწუხარება და უბედურება აყენებს სწორ გზაზე და უღვიძებს კეთილშობილურ გრძნობებს, მაგრამ ჭეშმარიტ ქრისტიანს მხოლოდ სიხარული აღამაღლებს. ეს გრძნობა ადამიანს უფრო ლმობიერს ხდის სხვისი შეცდომებისა და სისუსტეების მიმართ. სიხარულით აღვსილი ადამიანი მოწინააღმდეგის მიმართ უფრო მიმტევებელი ხდება და მადლიერებით განეწყობა იმის მიმართ, ვინც სიამოვნება მიანიჭა.
დასასრულს, გვინდა ვთქვათ, რომ ოჯახი უქმნის ადამიანს სათნო ცხოვრებისა და ქრისტიანული, ზნეობრივი ქცევის საფუძველს. ყოველი ადამიანი ოჯახში ითვისებს ქცევის ნორმებს, აქ ყალიბდება მისი კარგი თუ ცუდი ხასიათი. თითოეულ ჩვენგანს სმენია ხალხის მსჯელობა: "ეს ადამიანი კარგი ოჯახის შვილია და თვითონაც კარგი იქნება" და პირიქით -"ცუდი ოჯახის შვილი უღირსი იქნება". ეს არც არის გასაკვირი. ჯანსაღ ატმოსფეროში ბავშვებიც კეთილად იზრდებიან. მშვიდი ოჯახური ცხოვრება ქრისტიანული ზნეობის საფუძველია. ვერსად ისე კარგად ვერ ითვისებს ადამიანი ქრისტიანულ მცნებებს, როგორც ოჯახში. უმაღლესი მცნებაა მოყვასის სიყვარული. განა შეგვიძლია, ვინმე გვიყვარდეს, თუ ჯერ დედ-მამის, და-ძმის სიყვარული არ შევისისხლხორცეთ? მოთმინება უდიდესი სათნოებაა. ოჯახი მის შესათავსებლად საუკეთესო პირობებს გვთავაზობს: აქ ხომ ყოველ წამს გვჭირდება მოთმინებისა და სულგრძელობის გამოვლენა. განსაკუთრებით სჭირდებათ მოთმინება მშობლებს შვილების აღზრდის საქმეში. თვითუარყოფას, ამ მაცხონებელ უნარსაც, ოჯახი აძლევს ადამიანს. შვილებზე ზრუნვისას მშობლები ივიწყებენ საკუთარ საჭიროებას, ცოლ-ქმარი ერთმანეთის ცხოვრებით მეტად ცხოვრობს ვიდრე საკუთარით. სულგრძელობა, სიმშვიდე, თავმდაბლობა - შესანიშნავი სათნოებებია, რომლების შეთვისება მხოლოდ ოჯახშია შესაძლებელი. ერთი სიტყვით, ადამიანის ხასიათი ყველაზე უკეთ ოჯახურ გარემოში ყალიბდება და ვლინდება. უცხოსთან ურთიერთობაში ჩვენ ყოველთვის ვახერხებთ საკუთარი ქცევის კორექტირებას, ოჯახში კი ნამდვილი სახე ჩანს.
მართლაც, მნიშვნელოვანი და არსებითია ქრისტიანის ოჯახური ცხოვრება. სახლი ჩვენთვის მეორე ეკლესია უნდა იყოს, სადც ღვთისმოშიშებითა და სიწმიდით უნდა ვიცხოვროთ. უნდა გვახსოვდეს, რომ ჩვენს ყოველ სიტყვასა და საქმეს უდიდესი მნიშვნელობა ენიჭება, განსაკუთრებით ეს ეხება მშობლების მიმართებას შვილებთან, რადგან, სწორედ ეს არის თესლი, რომელმაც მომავალში ნაყოფი უნდა მოგვცეს. კარგ ოჯახებში მშობლები განსაკუთრებით ზრუნავენ შვილების აღზრდაზე, საკუთარი მაგალითით უნერგავენ სიყვარულისა და პატიოსნების გრძნობას, რადგან იციან, რომ კარგად აღზრდილი შვილები სიბერეში ნუგეშად მოევლინებიან, შვილებს კი ყოველთვის ემახსოვრებათ მშობლების დარიგება და მომავალში თვითონაც კარგი მეუღლეები და მშობლები იქნებიან. მათ ყოველთვის ემახსოვრებათ, რომ მშობლების კურთხევის გარეშე ვერ მიაღწევენ ნანატრ ბედნიერებას.

საქართველოს საპატრიარქო, თბილისი 2002 წ.

ნათლ�?სღებას gilocavt

cotne97 — Fri, 21 Jan 2011 20:11:25 GMT

ნათლ�?სღებ�?ს დღესასწაულზე და მ�?ს წ�?ნა დღეს ყველა მართლმად�?დებლურ ტაძარშ�? სრულდება წყალკურთხევა დ�?დ�? ა�?აზმ�?ს წეს�?თ და ნაკურთხ�? წყალ�? ურ�?გდებათ მორწმუნეებს. ამ წყალს უფლ�?ს მ�?ერ კურთხეულ�? �?ორდან�?ს მადლ�? ეძლევა და, ჩვეულებრ�?ვ�? წყლ�?სგან განსხვავებ�?თ, არ �?ხრწნება. �?ს შეგ�?ძლ�?ათ მთელ�? წლ�?ს განმავლობაშ�? შე�?ნახოთ და განსაცდელ�?სა და ავადმყოფობ�?ს დროს მ�?�?ღოთ.

საშობაო ეპ�?სტოლე

cotne97 — Fri, 21 Jan 2011 20:09:47 GMT

ამპარტავნება - ეს არ�?ს უპ�?რველეს�?, უდ�?დეს�? და უსაშ�?ნლეს�? ცოდვა, რომელსაც თ�?თქმ�?ს ყველა ადამ�?ანშ�? ჰქონდა და აქვს მეტ-ნაკლებად ფესვ�? გადგმულ�? და სწორედ �?გ�? არ�?ს მთავარ�? დამაბრკოლებელ�? მ�?ზეზ�? ღმერთთან ჩვენ�? მ�?ახლებ�?სა. ამ�?ტომაც ამ ეპ�?სტოლეშ�? აღნ�?შნულ ცოდვაზე გავამახვ�?ლებ ყურადღებას.

ქრ�?სტ�?ანულ�? ქორწ�?ნება და ცოლ-ქმრობა (ნაწ�?ლ�? მეოთხე)

cotne97 — Fri, 21 Jan 2011 20:08:45 GMT

ოჯახურ�? საზრუნავ�?

ყოველ ადამ�?ანს, რაც უნდა ბედნ�?ერ�? �?ყოს, თავ�?ს�? პრობლემებ�? აქვს, დალხ�?ნებულ�? არავ�?ნ არ�?ს, რადგან ყველა თავ�?ს�? ყოფ�?ს გასაუმჯობესებლად �?ღწვ�?ს. ეს მცდელობა რა ნაყოფს გამო�?ღებს, წ�?ნასწარ არავ�?ნ �?ც�?ს, რაც უფრო უკეთ შე�?მეცნებს ადამ�?ან�? გარეგან�?, ანუ მატერ�?ალურ�? ბედნ�?ერებ�?ს წარმავლობას, მ�?თ მეტად გა�?ზრდება მ�?ს�? საზრუნავ�?. ეს საზრუნავ�? გაც�?ლებ�?თ ძლ�?ერდება �?მ შემთხვევაშ�?, თუ ადამ�?ან�? ეჩვევა და ეჯაჭვება ბედნ�?ერებ�?ს მატერ�?ალურ მახას�?ათებლებს, მ�?თ უფრო, თუ მას საზოგადოებ�?ს მაღალ ფენებთან აქვს შეხება.
საყოველთაოდ გავრცელებულ�? აზრ�?ს თანახმად, ოჯახურ�? საზრუნავ�? ყველაფერზე რთულ�?ა, რადგან ამ შემთხვევაშ�? უნდა �?ფ�?ქრო არა მარტო საკუთარ თავზე, არამედ ცოლ-შვ�?ლსა და ნათესავებზეც, უნდა �?ზრუნო მათ მატერ�?ალურ უზრუნველყოფასა და ჯანმრთელობაზეც, ამ�?ტომ ჩვენს დროშ�? ბევრს ეშ�?ნ�?ა ამ პასუხ�?სმგებლობ�?ს აღებ�?სა და უქორწ�?ნებელ კავშ�?რებს არჩევს. ცხოვრებ�?ს ეს სტ�?ლ�? უფრო ქალაქშ�?ა გავრცელებულ�?, სადაც განსაკუთრებ�?თ ბატონობს ფუფუნება.
ასეთ�? დამოკ�?დებულება ქორწ�?ნებ�?სადმ�? არ�?ს მცდარ�? ცხოვრებ�?სეულ�? პოზ�?ც�?ა და ჭეშმარ�?ტ�? ღვთ�?სმოსაობ�?ს დეფ�?ც�?ტ�?ს შედეგ�?.
მართლაც, ოჯახშ�? ბევრ�? საზრუნავ�?ა, მაგრამ პრობლემებ�? სრულ�?ად არ არ�?ს გადაულახავ�? ს�?რთულე. უბედურება �?ს არ�?ს, როდესაც რამეს �?ძულებ�?თ ან შ�?შ�?ს გამო აკეთებ. პრობლემებ�? შე�?ძლება დაუქორწ�?ნებელსაც ჰქონდეთ. ვ�?ნც ქორწ�?ნებას საზრუნავ�?ს ს�?მძ�?მ�?ს შ�?შ�?თ გაურბ�?ს, მა�?ნც ვერ და�?ზღვევს თავს მწუხარებ�?სა და გასაჭ�?რ�?საგან. როგორ�?ა დაუოჯახებულთა მდგომარეობა? მათ თანდათან უსუსტდებათ ჯანმრთელობა, რადგან მარტო უნდა გაუმკლავდნენ ყველა მწუხარებას, მარტო უნდა �?ყვნენ ს�?ხარულშ�?ც. ავადმყოფობ�?ს შემთხვევაშ�? დაქ�?რავებულ�?, უცხო მომვლელ�? ეყოლებათ და, რაც ყველაზე საშ�?ნელ�?ა, მათ�? ხვედრ�? ს�?ბერეშ�? მარტოობაა, ახლობლებ�?ს მზრუნველობ�?ს გარეშე.
ოჯახურ�? ცხოვრება ადამ�?ანს უფრო ღვთ�?სმოსავს ხდ�?ს. რაც უფრო მეტ�?ა საზრუნავ�?, მ�?თ უფრო დ�?დ�? �?მედ�? აქვს ადამ�?ანს ღვთ�?ს შემწეობ�?სა. ვ�?ნც მხოლოდ საკუთარ თავზე ფ�?ქრობს, �?ს თანდათან ეჩვევა აზრს, რომ მხოლოდ საკუთარ�? თავ�?ს �?მედ�? უნდა ჰქონდეს. რაც მეტად ვუკავშ�?რდებ�?თ ადამ�?ანს, მ�?თ უფრო ლმობ�?ერნ�? ვხდებ�?თ მათ�? საქც�?ელ�?ს შეფასებ�?სას. ს�?ყვარულ�? არ�?ს ს�?კეთ�?სკენ გზ�?ს მაჩვენებელ�?. მეუღლ�?სა და შვ�?ლებ�?სადმ�? მზრუნველობა თავ�?დან გვაც�?ლებს უსაქმურობას. ხშ�?რ შემთხვევაშ�? ს�?ყვარულ�? წარმართავს ადამ�?ან�?ს �?მედებს ზეც�?საკენ, ანუ მარად�?ულობ�?საკენ. �?ს, ვ�?საც სწამს ღმერთ�?, ვ�?ნც მ�?ს�? მცნებ�?თ ცხოვრობს, განა შე�?ძლება �?ყოს უბედურ�?? რ�?ს�? უნდა ეშ�?ნოდეს მას, როდესაც ყველაფერ�? მ�?ს ცხოვრებაშ�? უკეთეს�? მომავლ�?სათვ�?ს ხდება?
შრომა ჩვენ�? ცხოვრებ�?ს, არსებობ�?ს საფუძველ�?ა, ვ�?საც არ აქვს საზრუნავ�?, მას არც რამ�?ს გაკეთებ�?ს სურვ�?ლ�? უჩნდება. ადამ�?ანს კ�? მოქმედებ�?ს მოთხოვნ�?ლება ს�?კვდ�?ლამდე არ უნდა გაუქრეს. ეს თავ�?დან ააშორებს მას მომაკვდ�?ნებელ უმოქმედობას და სტ�?მულს აძლევს უკეთეს�?ს მოსაპოვებლად. ცხოვრებ�?სეულ ს�?რთულეებშ�? ადამ�?ან�? საუკეთესო გამოსავალს კეთ�?ლგონ�?ერებ�?ს დახმარებ�?თ პოულობს, მაგრამ ნამდვ�?ლ�? სულ�?ერ�? ს�?ხარულ�? მხოლოდ სათნოებ�?თ მ�?�?ღწევა.
საზრუნავ�? ამტკ�?ცებს ოჯახურ ბედნ�?ერებას, უმოქმედობა კ�? ანგრევს მას. �?ს, ვ�?ნც დღევანდელზე ფ�?ქრობს, არ ანაღვლებს თავ�?ს�? საქც�?ელ�?ს Dშედეგებ�?, დანაშაულებრ�?ვ�? ქარაფშუტობ�?თ მ�?ექანება უფსკრულ�?საკენ.
რა მ�?ან�?ჭებს ადამ�?ანს უფრო დ�?დ ს�?ხარულს, ვ�?დრე საქმეშ�? წარმატება? ბედნ�?ერება, სარგებელ�?, რომელ�?ც მცდელობ�?ს გარეშე, საჩუქრად გვერგო, ვერც კ�? შეედრება �?მ ს�?ამოვნებას, რომელ�?ც გამოწვეულ�?ა ჩვენ�? შრომ�?ს და აზროვნებ�?ს შედეგად მოპოვებულ�? გამარჯვებ�?თ. რადგან მხოლოდ ამ შემთხვევაშ�? შევ�?ცნობთ საკუთარ ძალასა და პატ�?ვ�?სცემ�?თ განვ�?სმჭვალებ�?თ საკუთარ�? თავ�?სადმ�?. ჩვენ გვ�?ყვარს ჩვენ�? შრომ�?ს ნაყოფ�?, რადგანაც ჩვენ მ�?ვეც�?თ მას არსებობ�?ს დასაბამ�?. სწორედ ასევე უყვარს ღმერთს თავ�?ს�? ქმნ�?ლება.
ასე რომ, რაც მეტ�?ა საზრუნავ�? ოჯახშ�?, რაც მეტ�? განსაცდელ�?სა და საშ�?შროებ�?ს გადალახვა გვ�?ხდება, რაც მეტ�?ა დაბრკოლება, რომელ�?ც უნდა დავძლ�?ოთ ოჯახ�?ს საკეთ�?ლდღეოდ, მ�?თ მეტ�?ა ჩვენ�? მცდელობ�?ს გამარჯვებ�?ს, ჩვენ�? რჩევ�?სა თუ ვარაუდ�?ს გამართლებ�?ს ალბათობა. სწორედ, სხვადასვა საქმ�?ს მოგვარებ�?თ ხდება ჩვენ�? ცხოვრება ნაყოფ�?ერ�? და სა�?ნტერესო. ჩვენ�? საქმეებ�? მოწმობენ ჩვენს კეთ�?ლგონ�?ერებასა და ს�?ძლ�?ერეზე. ათას�? წვრ�?ლმან�?, რომელ�?ც უცხო თვალ�?სთვ�?ს შე�?ძლება შეუმჩნეველ�?ცაა, ჩვენთვ�?ს ს�?ხარულ�?ს მ�?ზეზ�? ხდება და თანდათან გვარწმუნებს, რომ, სწორედ საზრუნავს მოაქვს ნამდვ�?ლ�? ოჯახურ�? ბედნ�?ერება.
�?ესოს სწავლება - "ნუ �?ზრუნებ ხვალ�?ნდელ�? დღ�?სათვ�?ს" - არ უნდა გავ�?გოთ �?სე, თ�?თქოს �?ს უმოქმედობ�?სა და გულგრ�?ლობ�?საკენ მოგვ�?წოდებდა. მ�?ს�? ცხოვრება �?ყო კაცობრ�?ობ�?ს ბედნ�?ერებ�?სათვ�?ს ზრუნვა. უფალმა და მ�?სმა მოსწავლეებმა, სწორედ შრომ�?სმოყვარეობა გვ�?ანდერძეს: "და არცაღა ცუდად პურ�? ვ�?სგანმე ჰსჭამდეთ, არამედ შრომ�?თა და რუდუნებ�?თა ღამე და დღე ვ�?ქმოდ�?თ... თავნ�? თვ�?სნ�? სახედ მ�?გცნეთ თქუენ, რათა მბაძვნ�?დეთ ჩუენ... ამასვე გამცნებდ�? თქვენ, ვ�?თარმედ უკეთუ ვ�?სმე არა უნებს საქმ�?ს, ნუცა ჰსჭამენ" (II თეს. 3,8-10).
მ�?წ�?ერ საქმეებზე გადაჭარბებულ�? ფ�?ქრ�? აწუხებს ჩვენს სულს, სპობს მ�?ს სას�?ცოცხლო ენერგ�?ას და უძლურს ხდ�?ს, ამაღლდეს ღვთ�?ს სასოებამდე.

ოჯახურ�? ბედნ�?ერება

ოჯახ�?ს კეთ�?ლდღეობაზე ზრუნვას მოაქვს ბედნ�?ერება. განა სას�?ამოვნო არ არ�?ს �?მ არსებაზე ზრუნვა, რომელ�?ც გვ�?ყვარს და რომელ�?ც ღმერთმა გვაჩუქა? განა დედას საზრუნავ�?ს თავ�?დან ასაც�?ლებლად შეუძლ�?ა, შვ�?ლზე უარ�? თქვას? ან რომელ�? მეუღლე �?ტყვ�?ს საზრუნავ�?ს შ�?შ�?თ უარს საყვარელ ადამ�?ანზე? �?ქნებ, ცხოვრებ�?ს მშვენ�?ერ�? მუხტ�?, სწორედ, მზრუნველობაშ�? მდგომარეობს! სასურველ�? არსებ�?ს გვერდ�?თ ყველაფერ�? ადვ�?ლად გადასატან�? ხდება. როდესაც ორ ადამ�?ანს ერთმანეთ�? უყვარს, ს�?ტყვ�?თაც და მზერ�?თაც კ�? შეუძლ�?ათ ერთმანეთ�?ს მხარდაჭერა. ბუნებაშ�? ქარბუქ�?ს შემდეგ დ�?დ�? მყუდროება �?სადგურებს. ასევე ოჯახშ�?ც ყოველ�? დაძლეულ�? უბედურებ�?ს შემდეგ თავს გაც�?ლებ�?თ უკეთ ვგრძნობთ. ადამ�?ან�? დ�?დებულ�?ა, როდესაც ცხოვრებ�?ს ს�?ძნელეებს ერკ�?ნება. თუ რამეს ვერ დავძლევთ საკუთარ�? ძალ�?სხმევ�?თ, არ უნდა აღვ�?ქვათ უბედურებად, არამედ ღვთ�?ს მ�?ერ დაშვებულ განსაცდელად, რომელ�?ც �?სევე ჩვენს საკეთ�?ლდღეოდ ხდება. ამ�?ტომ ყოველგვარ�? შ�?შ�? ამაოა. ჭეშმარ�?ტ�? უბედურება არ�?ს ცოდვ�?ს, უღ�?რს�? საქც�?ელ�?ს შედეგ�?. დაშვებულ�? შეცდომ�?ს გამოსწორება გაც�?ლებ�?თ ძნელ�?ა, ვ�?დრე �?ს, რომ წ�?ნასწარ ვ�?ზრუნოთ, არ დავუშვათ შეცდომა. განსაკუთრებ�?თ მძ�?მეა �?ს შეცდომებ�?, რომლებ�?ც ჩვენ�? ოჯახ�?ს წევრებ�?ს უბედურებ�?ს მ�?ზეზ�? ხდება. ამ შემთხვევაშ�? ჩვენ�? მამხ�?ლებელ�? ჩვენ�? ს�?ნდ�?ს�? ხდება, რომელ�?ც მოსვენებას არ გვაძლევს. განა რა შვება შე�?ძლება მოგვ�?ტანოს სხვებ�?საგან გამართლებამ, როდესაც შ�?ნაგან�? ხმა გვკარნახობს, რომ ამ�?ს მ�?ზეზ�? ჩვენ�? ვნებებ�?, დანაშაულებრ�?ვ�? სურვ�?ლებ�? და ღვთ�?სა და ადამ�?ანურ�? კანონებ�?ს დარღვევაა. ამ შემთხვევაშ�? ნამდვ�?ლ�? ქრ�?სტ�?ანულ�? მოთმ�?ნება უნდა გვეყოს, რომ მდგომარეობა გამოვასწოროთ. თუმცა, ყოველ�?ვე ამან შე�?ძლება გაც�?ლებ�?თ მეტ�? ბედნ�?ერება მოგვ�?ტანოს, ვ�?დრე ჩვენ გვგონ�?ა. ოჯახურ კეთ�?ლდღეობაზე გაასკეცებულ�? ზრუნვა გვაპოვნ�?ნებს ამ ბედნ�?ერებას, რადგან ჯანმრთელობასაც მხოლოდ �?ს აფასებს და უფრთხ�?ლდება, ვ�?საც მ�?ს�? დაკარგვ�?ს საშ�?შროება ემუქრებოდა. ჩვენ ბევრ�? რამ�?ს მ�?მართ დავრჩებოდ�?თ გულგრ�?ლნ�?, ს�?ამოვნებ�?ს განცდ�?ს უნარ�?ც კ�? არ გვექნებოდა, მ�?ს მ�?საღებად რომ არ გვეზრუნა. დედამ�?წაზე უამრავ�? მცენარე �?ზრდება, მაგრამ ხე, რომელ�?ც ჩვენ დავრგეთ და მოვუარეთ, უფრო დ�?დ ს�?ხარულს გვან�?ჭებს, ვ�?დრე ყველა სხვა დანარჩენ�?.

წმ�?და მამათა გამონათქვამებ�?

cotne97 — Fri, 21 Jan 2011 20:05:56 GMT

წმ�?და მამათა გამონათქვამებ�?

უხრწნელ�? გვ�?რგვ�?ნ�?, სათნოება და ხსნა ადამ�?ან�?ს სულ�?სათვ�?ს არ�?ს დათმენა ყოველგვარ�? უბედურებ�?სა და, ამავე დროს, ყოველ�?ვესთვ�?ს მადლობ�?ს მ�?ძღვნა შემოქმედ�? ღმერთ�?სათვ�?ს. აღვ�?რასხმა მრ�?სხანებ�?სა, ენ�?სა, გმეოთმოყვარებ�?სა და ხორც�?ელ ს�?ამეთა ნდომ�?სა უდ�?დეს�? შეწევნაა სულ�?სათვ�?ს..

წმ�?და ანტონ�? დ�?დ�?

გ�?ნახავთ, რა ტანჯვ�?თ �?ხუთება ნაპ�?რზე გადმოგდებულ�? თევზ�??! ა�?, ასეთ�?ვე ტანჯვ�?თ შე�?ხუთება მძ�?მედ შეჭ�?რვებულ�? ჩვენ�? სულ�?ც, როცა �?გ�?, მანამდე მხოლოდ ამა ქვეყნ�?სათვ�?ს მცხოვრებ�?, პ�?რდაპ�?რ დადგება მ�?ს�? დატოვებ�?ს აუც�?ლებლობ�?ს წ�?ნაშე. მაშ�?ნ ძალზე ვ�?ნანებთ ყოველ�? �?მ წუთ�?ს გამო, რომელ�?ც შეგვეძლო სულ�?ს სარგებლობ�?სათვ�?ს გამოგვეყენებ�?ნა, მაგრამ არ გავაკეთეთ ეს და უქმად დაგვეკარგა �?ს�?ნ�?. მაშ�?ნ ძალზე ვ�?ნანებთ ყოველ�? �?მ უზაკველ�? ს�?ხარულ�?ს გამო, რომლ�?თაც შეგვეძლო დავმტკბარ�?ყავ�?თ, მაგრამ არ დავტკბ�?თ, რადგან ამაო, წარმავალ�? გრძნობ�?სმ�?ერ�? ს�?ამენ�? გვ�?შლ�?და ხელს და თავ�?სკენ გვ�?ტაცებდა მაცთუნებელ�? მომხ�?ბლაობ�?თ. მაშ�?ნ ძალზე ვ�?ნანებთ ყოველ�? �?მ შემთხვევ�?სათვ�?ს რომელ�?ც ღმერთ�?საგან მოგვემადლა სათნოებაშ�? ჩვენს განსამტკ�?ცებლად, და ხელ�?დან გავუშვ�?თ �?ს�?ნ�?. მაშ�?ნ ჩვენ სრულად შევ�?ცნობთ, თუ რა კნ�?ნ ფასად გაგვ�?ყ�?დ�?ა ამქვეყნად ჩვენ�? უფლება ცათა სასუფევლ�?ს დამკვ�?დრებაზე და რა ძვ�?რად მოგვ�?სყ�?დ�?ა გეჰენ�?�?ს ცეცხლ�?! და მაშ�?ნ, ცხადად შე�?ცნობ შენ, ჰო�? ცოდვ�?ლო ადამ�?ანო, თუ რა ძვ�?რფას�? ყოფ�?ლა �?ს დრო, რომელ�?ც ამქვეყნ�?ურ�? ცხოვრებ�?სას უქმად დაგ�?კარგავს. მაგრამ �?მ მძ�?მე ჟამს, როცა �?ძულებულ�? �?ქნებ�? დასტოვო ეს ქვეყანა, უკვე მეტ�?სმეტად გვ�?ან �?ქნება რა�?მე გამოასწორო! მაშ�?ნ კ�? �?სურვებდ�? ნებ�?სმ�?ერ ფასად გეყ�?და �?გ�?, მაგრამ ვერ კ�? შე�?ძლებ!

ნუ დასტკბებ�? ამქვეყნ�?ურ�? შვება-ს�?ამ�?თ, რადგან �?გ�? ყველაზე სავალალო ს�?კვდ�?ლ�?თ მოგაკვდ�?ნებს.

ყოველთვ�?ს ასე �?ფ�?ქრე და შეაგონე საკუთარ თავს: ამქვეყნად მხოლოდ დღევანდელ�? დღეღა დამრჩა საცხოვრებლად, მეტ�? არა-თქო, და აღარასოდეს შესცოდავ ღმერთ�?ს წ�?ნაშე

თუკ�? ადამ�?ან�? ვერ შე�?ძენს სრულყოფ�?ლ თავმდაბლობასა და მორჩ�?ლებას - მთელ�?ს გულ�?თ, მთელ�?ს სულ�?თ, მთელ�?ს გონებ�?თ, მთელ�?ს სამშვ�?ნველ�?თა და მთელ�?ს სხეულ�?თ �?გ�? ვეღარ და�?მკვ�?დრებს ცათა სასუფეველს.

�?მ დღ�?დან მოყოლებულ�?, ოდეს უფალმა �?ესო ქრ�?სტემ, თავ�?ს�? სახ�?ერებ�?თა და მოწყალებ�?თ, განმ�?ღვ�?ძა გონება მომაკვდ�?ნებელ�? ძ�?ლ�?საგან, დ�?დად ვგოდებდ�? და უნუგეშოდ ვკვნესოდ�? ადამ�?ან�?ს უძლურებ�?ს გამო, და ახლაც ხშ�?რად ვფ�?ქრობ: განა რ�?ს�? მ�?ცემა ძალგვ�?ძს უფლ�?სათვ�?ს �?მ�?ს სანაცვლოდ რასაც მ�?სგან ამჟამად ვ�?ღებთ და მომავალშ�?ც უთუოდ მ�?ვ�?ღებთ, ანუ ყოველ�?ვეს �?მ�?სათვ�?ს, რაც მას მოუმოქმედებ�?ა ჩვენ�? ხსნ�?სათვ�?ს?! აკ�? თავ�?ს ანგელოზებსაც უბრძანა, წმ�?და სახარება ექადაგათ ჩვენთვ�?ს! და ყოველ�?ვე ამას ხომ განუზომლად აღემატება თვ�?თ მ�?ს�? განგებულება, რომლ�?თაც თავ�?ს�? მხოლოდშობ�?ლ�? ძე მოავლ�?ნა ქვეყნად ჩვენ�? ხსნ�?სათვ�?ს და ს�?კვდლ�?საც არა ჰრ�?და, რათა ჩვენ გამოვესყ�?დეთ ს�?კვდ�?ლ�?ს, ცოდვ�?ს და ეშმაკ�?ს ტყვეობ�?საგან! მაშ, განვ�?ღვ�?ძოთ გონება ძ�?ლ�?საგან და გულ�?ც აღვ�?გზნოთ ღვთ�?სმოშ�?შებ�?ს ცეცხლ�?თ!

როცა ადამ�?ანშ�? ცოდვ�?ს ბუნება განქარდება, მ�?ს სულს ღმერთ�? ეცხადბა და განწმენდს სხეულთან ერთად. ხოლო თუ მ�?ს სხეულშ�? კვლავაც ბატონობს ცოდვა, მაშ�?ნ ადამ�?ნას არ ძალუძს ღმერთ�?ს დანახვა, რადგან მ�?ს�? სხეულ�? �?მგვარ�? სხეულ�?თაა შემოს�?ლ�?, რომელშ�?ც ნათელ�? არ არ�?ს, - ნათელ�?ს გარეშე კ�? შეუძლებელ�?ა ღმერთ�?ს ხ�?ლვა და შეცნობა.

თუკ�? გსურთ წარმატებულად �?ღვწოდეთ სათნოებათა მოსაპოვებლად და სრულყოფ�?ლად აღ�?რძ�?ნდებოდეთ სულ�?ერად, მარად�?ს მშვ�?დნ�? და აღუშფოთველნ�? �?ყავ�?თ გულ�?თ, და თუ შეძლებთ ამას, არასდროს არ �?ქნებ�?თ ს�?რცხვ�?ლეულნ�? ეშმაკ�?საგან. თუ ეს ნამდვ�?ლად გსურთ, ძმანო, მთლ�?ანად დაემორჩ�?ლეთ თქვენს სულ�?ერ მამებსა და მოძღვრებს, ყველა მათ�? რჩევა-დარ�?გება მო�?სმ�?ნეთ, და მაშ�?ნ, ესევ�?თარნ�? შემოს�?ლნ�? ქრ�?სტესმ�?ერ�? თავმდაბლობ�?თა და მორჩ�?ლებ�?თ, არასოდეს არ დაეცემ�?თ.

ვ�?ნც ყოველ�?ვეშ�? ღმერთ�?ს ნებას დაემორჩ�?ლება, - �?ს კ�? თაფლ�?ს გოლეულზე უტკბ�?ლეს�?ა ადამ�?ან�?ს სულ�?სათვ�?ს და ყოველგვარ�? ს�?ხარულ�?თ აღავსებს მას, - ესევ�?თარს ღმერთ�?ს ნება თვ�?თ შეეწევა და ყველა საქმეშ�? გაამტკ�?ცებს, მოჰმადლ�?ს საკვ�?რველ საქმეთა აღსრულებ�?ს ძალას და ყოველ სავალ გზასაც განუმზადებს, რადგან ასეთ�? ადამ�?ან�? დ�?დად სათნოეყოფა ღმერთს. მაშ�?ნ მტერთაგანაც ვერავ�?ნ შესძლებს წ�?ნ აღუდეგს და დააბრკოლოს ღმერთ�?ს ნებ�?ს კვალობაზე მავალ�? კაც�?.

მთავრებ�? და ბატონკაცებ�?, რომლებ�?ც ა�?ძულებენ ადამ�?ანებს უჯერო და სულ�?სათვ�?ს მავნე საქმეებ�? აკეთონ, არ ბატონობენ სულზეც, რადგან ღმერთს �?გ�? თავ�?სუფლად და საკუთარ�? ნებელობ�?ს ხელმწ�?ფედ შეუქმნ�?ა. �?ს�?ნ�? მხოლოდ ქვეყნ�?ურ საქმეებს განაგებენ და ხელ�? არა აქვთ ადამ�?ნ�?ს ღვთ�?ვმ�?მადლებულ თავ�?სუფალ ნებასთან. თავ�?სუფალ�? ნება შემოქმედ�? ღმერთ�?ს მ�?ერ ყოველ�? ადამ�?ან�?სათვ�?ს ბოძებულ�? ნ�?ჭ�?ა, რომელ�?ც მას ყოველგვარ ამქვეყნ�?ურ ხელმწ�?ფებაზე, �?ძულებაზე და მთავრობაზე აღმატებულად შე�?ქმს.

ს�?კვდ�?ლ�? - უკვდავებაა �?მ ადამ�?ანთათვ�?ს, რომელთაც �?ც�?ან შემოქმედ�? ღმერთ�?, უცნობელთა და ურწმუნოთათვ�?ს კ�? ს�?კვდ�?ლ�? ნამდვ�?ლად მოკვდომა და დაღუპვაა. ამ�?ტომ ჩვენ ყველაზე მეტად სულ�?ერ�? დაღუპვ�?სა უნდა გვეშ�?ნოდეს, რაც არ�?ს კ�?დეც ღმერთ�?ს უცნობელობა და ურწმუნოება. ეს უნდა �?ყოს ყველაზე შესაზარ�? და საშ�?ნელ�? ადამ�?ან�?ს სულ�?სათვ�?ს.

უკეთურ ადამ�?ანს, როცა �?ს გაბოროტებულ�?ა, შეუძლ�?ა მოკლას სხვა ადამ�?ან�?. შემოქმედ�? ღმერთ�? კ�?, უსაზღვროდ მოყვარულ�? თავ�?ს�? ქმნ�?ლებ�?სა, განუწყვეტლ�?ვ მოჰმადლ�?ს ს�?ცოცხლ�?ს ნ�?ჭს თვ�?თ უღ�?რს ადამ�?ანებსაც კ�?, რამეთუ სწორედ �?გ�?ა ერთადერთ�? უშურველ�?, ყველას მ�?მართ უხვ�? და კეთ�?ლ�?. კეთ�?ლად �?ნება მან, რომ არსებულ�?ყო სამყარო, და �?გ�?ც შე�?ქმნა - არსებობა �?წყო და ა�?, კვლავაც არსებობს და მარად�?ს�? �?არსებებს. და ეს ყოველ�?ვე ადამ�?ან�?სათვ�?ს და მ�?ს�? უკვდავ�? ღმერთ�?ს ხატად და მსგავსად შექმნ�?ლ�? სულ�?სათვ�?ს �?ქმნა!

ს�?კეთე �?სევე უხ�?ლავ�?ა, როგორც ყოველ�?ვე �?ს, რაც ცათა შ�?ნა ჰგ�?ებს. ბოროტება კ�? �?სეთ�?ვე ხ�?ლულ�?ა, როგორადაც ამქვეყნად არსებულ�? ყოველ�? ქმნ�?ლება. ს�?კეთე არ�?ს �?მგვარ�? რამ, რ�?ს�? შედარებაც რა�?მესთან შეუძლებელ�?ა. მაგრამ ადამ�?ანს, ვ�?საც ღმერთ�?საგან გონ�?ერება აქვს მომადლებულ�?, ძალუძს ს�?კეთე თავ�?ს ხვედრად ამო�?რჩ�?ოს. მხოლოდ ადამ�?ნას აქვს უნარ�? შე�?მეცნოს ღმერთ�? და მთელ�? მ�?ს�? ქმნ�?ლება.

მხოლოდ ადამ�?ანს უსმენს ღმერთ�? ქვეყნ�?ურ ქმნ�?ლებათაგან და მხოლოდ მას ერთს ეცხადება, რადგან ღმერთ�? კაცთმოყვარე და დ�?დად მოწყალეა. სადაც არ უნდა �?მყოფებოდეს ადამ�?ან�?, ღმერთ�? ყოველთვ�?ს მ�?ს ს�?ახლოვესაა. მხოლოდ ადამ�?ან�?ა ღმერთ�?ს ღ�?რსეულ�? თაყავნ�?სმცემელ�? და მხოლოდ მ�?სთვ�?ს �?ცვლ�?ს ფერს ღმერთ�?. ადამ�?ანებ�?სათვ�?ს შეჰქმნა ღმერთმა ცან�?ც, შემკულნ�? ვარსკვლავებ�?თა და მნათობებ�?თ: ადამ�?ან�?სათვ�?ს გააჩ�?ნა ეს ქვეყანაც - დედამ�?წა, და ადამ�?ან�?ც ხომ თავ�?ს�? სარგებლობ�?სათვ�?ს ამუშავებს მ�?წას. ამ�?ტომ �?ს�?ნ�?, ვ�?საც ვერ შეუგრძვნ�?ა შემოქმედ�? ღმერთ�?ს ასეთ�? განგებულება, უგულ�?სხმო და უცნობელ�? ადამ�?ანებ�? არ�?ან.

ღმერთმა ადამ�?ანს დედამ�?წაზე დაბადება და ს�?კვდ�?ლ�? განუჩ�?ნა, ხოლო ცათა შ�?ნა - ყოველმხრ�?ვ�? სრულყოფ�?ლება და უცვალებელ�? არსებობა. ყოველ�?ვე, რაც კ�? არსებობს, ღმერთმა ადამ�?ან�?სა და მ�?ს�? უკვადავ�? სულ�?სათვ�?ს შეჰქმნა. უზენაესმა შემოქმედმა, რომელ�?ც თავ�?სთვ�?ს არანა�?რ ს�?კეთეს არ საჭ�?როებს და ყოველ�?ვეთ�? სრულყოფ�?ლ�?ა, ადამ�?ან�?სათვ�?ს განამზადა ცან�?, დედამ�?წა და ბუნებრ�?ვ�? მოვლენებ�?, ხოლო მათ�? მეშვეობ�?თ ყოველგვარ�? ს�?კეთე მოან�?ჭა მას.

ამქვეყნად არსებულ ქმნ�?ლებათაგან მხოლოდ ერთს - ადამ�?ანს აქვს უნარ�? თავ�?ს არსებაშ�? მ�?�?ღოს ყოვალდ უსაზღვრო ღმერთ�?, რადგან მხოლოდ ასეთ გონ�?ერ ქმნ�?ლებასთან ლაპარაკობს ღმერთ�? - ს�?ზმრ�?სეულ ხ�?ლვა-ჩვენებათა მეშვეობ�?თ �?ქმს ამას, დღ�?ს�?თ კ�? - გონებ�?ს გზ�?თ. თავ�?ს ღ�?რსეულ თაყვან�?სმცემლებს ღმერთ�? ბევრს რასმე წ�?ნასწარ განუცხადებს და საცნაურად მ�?ან�?შნებს კ�?დეც მომავალ საუკუნო ს�?კეთეებს.

მხოლოდ ერთ�? რამაა შეუძლებელ�? ადამ�?ან�?სათვ�?ს - ს�?კვდ�?ლ�? ა�?ც�?ლოს თავ�?დან და უკვადავ�? შე�?ქმნას ამქვეყნადვე თავ�?ს სხეულშ�?. ღმერთთან ზ�?არებ�?ს მ�?ღწევა კ�? მას მხოლოდ �?მ შემთხვევაშ�? შეუძლ�?ა, თუკ�? გულ�?სხმა-ჰყოფს, თუ ს�?ნამდვ�?ლეშ�? როგორ, რა გზ�?თ მ�?�?ღწევა ჭეშმარ�?ტ�? უკვდავება.

უხრწნელ�? გვ�?რგვ�?ნ�?, სათნოება და ხსნა ადამ�?ან�?ს სულ�?სათვ�?ს არ�?ს დათმენა ყოველგვარ�? უბედურებ�?სა და, ამავე დროს, ყოველ�?ვესთვ�?ს მადლობ�?ს მ�?ძღვნა შემოქმედ�? ღმერთ�?სათვ�?ს. აღვ�?რასხმა მრ�?სხანებ�?სა, ენ�?სა, გმეოთმოყვარებ�?სა და ხორც�?ელ ს�?ამეთა ნდომ�?სა უდ�?დეს�? შეწევნაა სულ�?სათვ�?ს.

ყველაზე დ�?დ�? სენ�? ადამ�?ან�?ს სულ�?სათვ�?ს, ყოვლად დამღუპველ�? მ�?სთვ�?ს, არ�?ს შემოქმედ�? ღმერთ�?ს დავ�?წყება და აქედან გამომდ�?ნარე ამპარტავნება. ბოროტ�?ს ნდომა სხვა არაფერ�?ა, თუ არ მოკლება ს�?კეთ�?საგან; ს�?კეთე კ�? ჩვენთვ�?ს, ადამ�?ან�?სთვ�?ს, �?მაშ�? მდგომარეობს, რომ ხალ�?ს�?თ ვ�?ქმოდეთ ყოველ�?ვე �?მას, რაც ღმერთს ნებავს და სათნოეყოფა.

ადამ�?ანს არაფრ�?თ არ ძალუძს ჭეშმარ�?ტად კეთ�?ლ�? შე�?ქნას, როგორადაც არ უნდა სურდეს ეს, თუკ�? მასშ�? ღმერთ�? არ შესახლდება, რადგან არავ�?ნაა კეთ�?ლ�? და სახ�?ერ�?, თვ�?ნ�?ერ ღმერთ�?სა მხოლო�?სა!